Cześć!

Uznałem, że nie ma wała - dzisiejsza notka wierszem będzie. O kuferkach na kosmetyki. Proza się blogowo zdecydowanie wyeksploatowała, zwłaszcza przy 20-tym arcie tego wieczoru!

Kiedy wczoraj wyszedłem z domu, cichcem wprost z piorunochronu…
Gdy mijałem ja ten drucik, rzekł mi głos: a gdzie kogucik?!
Głos ten z głębi duszy wylazł, strach mię oblał: co to teraz?
Raz już jeden kur ten został i pragnieniu coś nie sprostał…

Jak wracałem do mieszkania, żona jest nie do poznania.
Mówię: kogut musi jechać ze mną, żona na to łup mnie deską!
Myślę: co tym razem znów się stało, znowu żarcia ma za mało?!
Ale temat się sklarował, chociaż z czachy dym parował:

Gdzie kuferek, krzyczy żona, weź uciekej ty mi z doma!
A kuferek sobie leży, pod stolikiem i nie wierzy.
Gdzie ta miłość, gdzie te luby, ciągle tylko rwą te czuby!

“dziękuję”

Maorysi to ogólne określenie grupy ludów żyjących na wyspach wschodniej Polinezji. Maorysi byli doskonałymi żeglarzami, co pozwoliło im przemierzać duże dystanse i zasiedlać kolejne wyspy i atole. Co ciekawe - dzisiaj tę umiejętność zatracili zupełnie i większość z nich boi się wody. Tylko nieliczni są na tyle odważni, aby wypłynąć na połów w pobliże brzegu!

Bardzo ciekawym aspektem kultury Maorysów jest (a właściwie było, gdyż dzisiaj ta tradycja pomału odchodzi w zapomnienie), noszenie biżuterii, specjalnych kolczyków, zwanych Moama Mamba. Kolczyki te są zrobione ze specjalnie wyrzeźbionych drewnianych pierścieni i przymocowywane do ucha za pomocą doczepionej zawieszki, gdyż często ten pierścień ma średnicę większą niż ucho! Jak łatwo się domyślić, takie kolczyki powodują rozciąganie uszu. Chyba żadna normalna Europejka nie chciałaby, aby mieć uszy aż do ramion niemniej w kulturze Maorysów jest to bardzo ceniona ‘modyfikacja’ urody. Kolczyki takie to w wierzeniach ich pogańskiej religii środek, pozwalający zbliżyć się do Boga. Właśnie poprzez to potworne rozciągnięcie uszu.

W następnym odcinku będzie opowieść o zniszczonych stopach chińskich dziewczynek.

Import samochodów używanych nadal nie słabnie i wśród wielu sprowadzonych samochodów jest dużo uszkodzonych. Sprzedawane są w bardzo atrakcyjnych cenach, ale zakup takiego auta powinien być poprzedzony chłodną kalkulacją, czy to się naprawdę opłaca.
Kupno rozbitego samochodu to zawsze wielka zagadka. Może się okazać, że faktycznie uszkodzenia są niewielkie, naprawa będzie kosztować grosze i na zakupie takiego auta zrobimy dobry interes. Ale może być również odwrotnie. Uszkodzenia, które na początku wydawały się niewielkie, w rzeczywistości są rozległe i opłacalność remontu stoi pod wielkim znakiem zapytania.
Jeśli nie mamy doświadczenia w naprawie samochodów, nie powinniśmy sami kupować rozbitka. Wskazana jest pomoc fachowca i oczywiście wizyta w serwisie, nawet jeśli rozbite samochody wyglądają na zupełnie sprawne. Oględziny takie dodatkowo kosztują, ale w efekcie końcowym będzie to i tak o wiele mniej niż za ewentualny remont.
Aby jednak nie stać się przysłowiowym jeleniem, jeżeli chcemy kupić nawet lekko uszkodzone auto, wskazana jest konsultacja z blacharzem, który określi zakres remontu i wstępnie oszacuje koszty. W wielu przypadkach uszkodzone są również elementy silnika, co dodatkowo podnosi koszt naprawy.
Z dużym dystansem należy podchodzić także do samochodów, które wyglądają jak po małej stłuczce. W rzeczywistości może się okazać, że samochód miał znacznie poważniejszy wypadek, a wygląda całkiem przyzwoicie tylko dlatego, że jest już po wstępnej naprawie i zostały zatuszowane inne poważniejsze uszkodzenia. Jeśli np. wystrzeliły poduszki, to ich wymiana będzie sporo kosztować. W niektórych samochodach trzeba wymieniać nawet deskę rozdzielczą, a często konieczna jest również wymiana komputera pokładowego.
Zdarzają się również samochody, które z zewnątrz wyglądają bardzo ładnie i nawet lakier na wszystkich elementach jest fabryczny. Ale i w takim przypadku powinniśmy zachować ostrożność i również pojechać do serwisu, aby dokładnie sprawdzić samochód, ponieważ może się okazać, że samochód ma naruszoną płytę podłogową i geometria zawieszenia jest nieprawidłowa.
Zakładając używane części takie wahacze, amortyzatory, czy innye elementy mające wpływ na bezpieczeństwo narażamy się na duże ryzyko i porządny zakład nie wykona takiej naprawy. Należy również liczyć się z tym, że nie wszystkie części znajdziemy w zamiennikach i niektóre trzeba będzie kupić w ASO. Taka sytuacja ma miejsce szczególnie w przypadku mniej popularnych samochodów.

Aby wyjechać na wakacje, trzeba je wykupić. Wysyłamy więc naszego sima by zasiadł do komputera i z opcji wybieramy Wykup wakacje. Możemy jechać od razu albo w konkretny dzień tygodnia. Ważne jest też u tejgry online, na ile godzin rezerwujemy hotel - zakreślamy więc żądaną ilość, następnie decydujemy z kim spędzimy urlop – możemy zabrać rodzinę i przyjaciół, maksimum osiem osób – i miejsce pobytu.
Nowych przyjaciół poznanych na wakacjach i nie tylko, simy mogą odtąd zaprosic do swego domu na trzy dni. Pamiętaj by zabrać tę mapę gdy będziesz się wybierał po raz drugi do danej okolicy. Koniec gry online.
Tu są do wyboru trzy okolice: Wyspa Twikkii, Wioska Takemizu oraz Trzy Jeziora. To jeszcze nie koniec, bowiem w każdej z wakacyjnych okolicy znajduje się kilka hoteli, pensjonatów, domków do wynajęcia i do kupienia, a każda taka parcela oferuje nieco inne atrakcje. W tym momencie kończy się ten etap gry.

Przed hotelem przy budce telefonicznej przechadza się Przewodnik wycieczek. To nowa „postać niezależna”, u której można się zapisać na wycieczkę. Wycieczek nie widzimy, oprócz samego odjazdu i powrotu simów, ale w ich trakcie występują tzw. zdarzenia, dobrze nam znane z pracy simów. Jak zwykle mamy do wyboru opcje: tak, nie i zignoruj. Tym razem warto podejmować konkretne decyzje, gdyż za trafne typowanie wszyscy simowie, którzy uczestniczą w wycieczce skorzystają np. otrzymując punkty umiejętności, natomiast gdy wytypujemy pechowo, negatywne skutki nie są aż tak dokuczliwe (np. swędząca wysypka, która dość szybko mija), a punkty umiejętności tracimy raczej rzadko. Oczywiście wszystkie te atrakcje są płatne. Drugą postacią niezależną jest Cyrulik.

Gdy zaliczysz już stanowiska na skrzydłach, przyjdzie czas na te w rezydencji. Tu już będzie nieco trudniej, bo trzeba po kolei oczyszczać kolejne piętra przed wejściem na dach. Można użyć wieży po lewej stronie by z góry pozdejmować wrogów na dachu, ale nie ma to sensu większego bez karabinu snajperskiego - a tego jeszcze nie mamy.
Dlatego po prostu podchodzimy od prawej od frontu po schodach i do środka. Jeżeli jako drugie zniszczyliśmy działko na wzgórzu, to wracając skręcamy w prawo za bramą i przez zaułki wchodzimy do rezydencji przez piwnicę - to nam oszczędzi szturmu od frontu. Pomieszczenia gry online oczyszczamy granatami. Wejście na dach jest na piętrze po prawej stronie. Biega tam sporo Makaroniarzy, ale gdy tylko wdamy się z nimi w walkę, obok wyląduje kilku kolegów i pomoże sprzątać. Wysadzamy ostatnie dwa działka.

Należy zniszczyć cztery stanowiska przeciwlotnicze. Dwa znajdują się na dachu rezydencji burmistrza, dwa pozostałe zaś na skrzydłach - jedno na niewielkim wzniesieniu, drugie za domami przy bramie. I tymi właśnie należy się zająć najpierw, wybierając sobie jedno z nich jako pierwszy cel. Podejścia bronią Makaroniarze, którzy groźni są tylko w grupie i gdy idzie się wprost pod ich lufy. W każdej sytuacji staraj się atakować z boku, przechodząc uliczkami lub przez domy - do jednego i drugiego działka da się podejść w ten sposób bez większych problemów. Po wykoszeniu osłony podłóż ładunki wybuchowe. I idź dalej gry online.
Po prostu lądujemy na dachu, a potem schodzimy po kolejnych piętrach w dół, zabijając na każdym piętrze całe tony nazistów oraz od czasu do czasu coś wysadzając. Po dotarciu na sam dół i zniszczeniu transporterów opancerzonych (choć tak naprawdę wystarczy zabić strzelców w wieżyczkach), trzeba znowu wejść na górę i oczyścić umocnione centrum dowodzenia. Najlepiej zrobić to za pomocą granatów Gammona wrzucanych przez okna. Z tego centrum trzeba zjechać windą do piwnicy, z których potem trzeba uciec tunelami poza wieżę. Tunele roją się od elitarnych żołnierzy niemieckich, oczywiście. Po wyjściu z tunelu zabieramy detonator i odpalamy ładunki. I bum. Koniec gry.