Opis choroby Rzeżączka (łac. neisseria gonorrhoeae)
Rzeżączka jest jedną z najczęściej występujących chorób przenoszonych drogą płciową. Okres inkubacji jest krótki, trwa od 2 do 7 dni. Objawy w typowym zakażeniu to głównie ropne zmiany , którym towarzyszy wydzielina z cewki moczowej lub szyjki macicy przeważnie występująca z zaburzeniami mikcji. W rozmazie bezpośrednim z ropnej wydzieliny widoczne są charakterystycznie ułożone dwoinki Neisseria gonorrhoeae, umiejscowione w środku leukocytów.
Do infekcji dochodzi na skutek kontaktu seksualnego z zakażoną osobą lub poprzez używanie tych samych przedmiotów higieny osobistej.
Leczenie: podawana ogólnie ampicylina lub penicylina prokainowa w dwóch pojedynczych dawkach, alternatywnie cefuroksym lub ceftriakson. Dla szczepów produkujących betalaktamazy (2-3% szczepów w Polsce) spektynomycynau, penicyliny z inhibitorami betalaktamaz. Pozostałe choroby układu płciowego to między innymi: chlamydioza, mykoplazma, ureaplazma, rzęsistkowica pochwowa, waginoza, opryszczka HSV, drożdżyca.
Oprócz ostrego stanu zapalnego cewki moczowej bakterie te mogą wywoływać: zapalenie szyjki macicy, gruczołu krokowego, ropnie okołocewkowe, zapalenie jajników, jąder, gardła i odbytu. Jako powikłania i zakażenia okołoporodowe mogą także wystąpić zapalenia spojówek, zakażenia septyczne, OUN, rozsiane zakażenia gonokokowe (DGI) i zapalenie stawów. Skutkiem nieleczonej rzeżączki lub powtarzających się infekcji może być bezpłodność oraz schorzenia stawów i serca.